௨௱௩

யாதொரு தவறுமின்றி 

வசைமொழி வாங்கிடும் 

பொழுதினில் 

மெல்லத்தலை 

கவிழ்ந்து 

உள்ளழுது 

வெளியுதிர்ப்பாயொரு 

மென்புன்னகை.

அக்கணமே முடிந்திட வேண்டும் பிணக்கு,

முத்தம் தந்து 

முகிழ்த்திட வேண்டும் நின்னை.